Uw uitvaart

U kunt kiezen of u uzelf wilt laten begraven of wilt laten cremeren. Wat wilt u liever of wat doet u vanuit uw eigen geloofsovertuiging?

wat is begraven?

Er is veel veranderd sinds de tijd van de hunebedden. Bij begraven komen vandaag de dag steeds meer regels kijken. Volgens de wet moet er bijvoorbeeld minstens 65 centimeter grond boven de kist zijn. Een graf moet ruim een meter diep zijn. Het lichaam mag niet zonder omhulsel worden begraven, maar altijd in een kist, wade of rieten mand. Allemaal regels waar je bij begraven rekening mee dient te houden.

Na de begrafenis gooien grafdelvers aarde op de kist, het graf wordt dan gedicht. Zodra een lichaam is begraven, vergaat het langzaam. Dit proces duurt een aantal jaren. Daarom staat ook in de wet dat een graf pas na minimaal tien jaar mag worden geruimd. Waarom begraven? Meestal kiezen mensen hiervoor omdat er dan een plek is om naartoe te gaan.  Een plek om bij de overledene te zijn en herinneringen op te halen. Het is vaak ook een plek om even tot rust te komen.

crematie – wat is cremeren?

Cremeren is het proces waarbij een overleden lichaam wordt verbrand. Meestal gaat het als volgt: op de dag van de crematie wordt de kist naar het crematorium gebracht. Als het tijd is voor de plechtigheid neemt de uitvaartondernemer iedereen mee naar de aula waar de kist staat, eventueel omringd met kaarsen, bloemen en een foto van de overledene.

De dienst duurt gemiddeld drie kwartier tot een uur. Het cremeren op zich gebeurt meestal direct na de uitvaartdienst. De familie mag aanwezig zijn bij het invoeren van de kist. Dit kan helpen bij de verwerking van het verlies.

het crematieproces
In een oven past precies een kist. De standaardtemperatuur van een oven is rond de 1000 graden Celsius. De ovens zijn tegenwoordig helemaal computergestuurd. De daadwerkelijke verbranding, het cremeren, duurt één tot anderhalf uur.

Voor het cremeren, controleert een medewerker de identiteit van de overledene. Het registratienummer op de papieren moet overeenkomen met het nummer op de kist. Voordat de kist in de oven gaat, komt er een vuurvast steentje met een uniek crematienummer op. Het steentje blijft tijdens het cremeren in de oven waardoor de as altijd kan worden geïdentificeerd. Na het cremeren, wordt de as verzameld en in een aspan gedaan om af te koelen. Na een paar uur worden met een magneet alle spijkers, nietjes, medisch staal en andere metalen uit de as gehaald. Vervolgens wordt de as fijngemalen in een cremulator. Vanuit de cremulator gaat de as in een asbus die in de algemene nis wordt geplaatst. De as moet volgens de wet een maand in het crematorium blijven. Daarna kunnen de nabestaanden bepalen wat er met de as gebeurt